"در دفتر روزنامه، دبير سرويس با پيشنهاد او برای تهيه گزارشی از زنان فالگير در بازار تهران مخالفت می کند. استدلالش اين است که بازار جای تهيه گزارش برای زنان نيست.
  اين اولين باری نيست که او به دليل زن بودنش نمی تواند گزارشی را دنبال کند. برافروخته از مشکلاتش به عنوان يک زن روزنامه نگار می گويد: "زنان روزنامه نگار با يک "سقف شيشه ای" در حرفه خود روبرو هستند که مانع از پيشرفت آنها می شود. نوعی قوانين نانوشته. مثلا زنان به ندرت دبير سرويس می شوند. در برخی روزنامه ها زنان را به سرويس های سياسی و اقتصادی راه نمی دهند. وقتی که يک خبرنگار زن گزارش خوبی تهيه می کند به جای اينکه او مورد تشويق قرار بگيرد، دبير سرويس تشويق می شود".
   این قسمت کوتاهی از گزارش بی بی سی  در مورد وضعیت زنان روزنامه نگار در ایران است. من هم مثل بهمن و آزاده معتقدم گزارش در قسمت هايي کاملا غیرمنصفانه است. به قول ندا برعکس گزارش بی‌بی‌سی، اتفاقا در رسانه‌ها اگر بخواهند نیرو بگیرند، زنان در اولویت هستند به دو دلیل؛ توانایی آنان و دستمزد کم.( اصلا این شعار یکی از رسانه‌های ایران بود: دختر دانشجو و مجرد).
   زمانی بهروز گرانپایه،  بر اساس نمونه گیری غیراحتمالی پیمایشی را برای انجمن صنفی روزنامه نگاران ایران انجام داده بود که نتیجه آن را قابل تعمیم به کل جامعه روزنامه نگاران می دانست. با نگاهی به آمارهای ارائه شده در این پیمایش که به زنان مرتبط بود نابرابری در مورد این قشر از روزنامه نگاران بیشتر به چشم می آید.
  میانگین حقوق روزنامه نگاری 235 هزار تومان است که سهم زنان  176 هزار تومان می شود درحالی که مردان به طور متوسط ماهی 266 هزار تومان حقوق می گیرند البته فکر نکنید مردان خیلی بیشتر از زنان کار می کنند 1/8 ساعت کار روزانه زنان است و 9/8 ساعت مردان، طبق آمارهای ارائه شده میانگین سنی روزنامه نگاران زن 2/31 و مرد 35 سال است یعنی جامعه روزنامه نگاران ایران، جوان است.
  به نظر ميرسد گزارشگر بي بي سي به دور از فضاي روزنامه نگاري ايراني به نوشتن يك گزارش پشت ميزي پرداخته و قوه تخيلش زيادي كار كرده است به خصوص وقتي مي نويسد "آزاده در ميان ترس از حکومت، ترس از بيکاری، فشارهای اجتماعی و کارهايی که به دليل زن بودنش به او تحميل می شود، با دلواپسی يک روز کاری ديگر را دنبال می کند.
   داخل پرانتز (اما یک نکته در مورد اين گزارش سکوت كساني است که سنگ آزادی زنان را به سینه می زنند و برای ورود به عرصه هاي مثلا ورزشي سينه سپر مي كنند اما براي زير پا گذاشتن حقوق زنان در محل كار و دروغ پراكني در مورد ابتدايي ترين فعاليت روزنامه نگاري ـ بخوانيد تهيه گزارش ـ دم نمي زنند.)
آزاده