دچار باید شد
و فکر کن که چه تنهاست
اگر که ماهی کوچک
دچار آبی دریای بیکران باشد
دیروز رفتم سینما " ماهی ها عاشق می شوند" دچار دریایی شدم که در فیلم جریان داشت. اینکه سینمایی ها می گن انتخاب بازیگر در بیان موضوع تاثیر زیادی داره درسته اما قصه باید درست باشه و توو روال خودش بچرخه می خوام بگم داستان این فیلم و نوع بیان اون طوری بود که حتی لحظه ای در بیان دچار سکته نشده بود مثل یه دریا بالا و پایین شدن خودشو داشت نه تنها با بازی گر بازی می کرد که حتی تماشاچی رو هم بازی می داد خیلی خوب بود و به اعتقاد من به دوباره دیدنش می ارزه
"رویا نونهالی" در کنار کسی که بازی "خانه ای روی آب " رو تووی کارنامه کاری خودش داره بی نظیر بود با چشمهایی که انتظار ۲۲ ساله به همراه خشونت زنانه در اون موج می زد .
" گلشیفته " مثل همیشه خودش بود این دختر در همه قصه ها انگار تیکه ای از خودشو رو روو می کنه بدون اینکه بخواد تظاهری در انتظار از جنس مادرش در اون حضور داشته باشه تقلا و تلاشش برای اینکه نخواد به سرنوشت مادرش دچار بشه.
